Het uuR VaN De PRuTSeR

Marc Didden in De Morgen (*****) - Eskew Reeder Jr. was geen prutser en dat is Wim Helsen ook niet.

Eskew Reeder Jr. was geen prutser en dat is Wim Helsen ook niet. Ik heb hem vorige vrijdag vanuit mijn luie zetel bijna twee uur lang gadegeslagen en ik kan alleen maar zeggen dat mijn toeschouwerschap zich gaandeweg met steeds meer openvallende bek voltrok, vol ver- en bewondering voor de van zeer veel method voorziene madness die zich daar op die planken van Gent, Antwerpen of Amsterdam afgespeeld heeft.
Ik ken niemand die zijn vak beter kent dan hij. Ik ken ook niemand die me tegelijk zo kan ontroeren en doen lachen en ook nadenken en zweten en gelukkig maken als Wim Helsen wanneer hij doet wat Wim Helsen doet.
Mocht hij morgen een land stichten en daar koning van worden dan zou ik daar gaan wonen. En als dat land ‘s anderendaags van de kaart geveegd zou worden door een tsunami dan zou ik nog denken, terwijl ik in de vloedgolf verdwijn:‘Dit was toch even beter dan B-H-V !‘ Helsen mag het dan al eens over prutsers hebben, hij is er geen.
En mocht u helemaal dwalen en denken dat zijn podiumkunst het van een superieure vorm van improvisatietalent moet hebben, dwaal dan niet meer. Wim Helsens conferences zijn ook en vooral het werk van een schrijver. Een Echte. Geen prutser. Eentje die de waarde en de plaats van ieder woord kent en eentje die weet dat een tekst ook altijd veel lichaam en geest moet bevatten en vooral veel, het liefst zo onzichtbaar mogelijke, structuur.

De Standaard (*****) - Wim HelSën hoort stemmen in zijn hoofd

‘Wim Helsen brengt met "Het uur van de prutser" een briljante conférence, grappig en herkenbaar, maar evengoed verwarrend en absurd. ’ Recensie volgt...

Algemeen Dagblad (*****)

‘Raskomiek Helsen stuurt iedere bezoeker met een gelukzalige glimlach naar huis. De Vlaamse cabaretier Wim Helsen stuurt zijn publiek na afloop van de voorstelling namelijk duizelig, volkomen in de war, maar met een gelukzalige glimlach op het gezicht naar huis. Het uur van de prutser, de derde voorstelling van Helsen, is zó grap-, ideeën- en informatierijk, dat de gemiddelde bezoeker van voren niet meer weet dat hij van achteren nog leeft. (…) De Vlaming is naast een rasacteur een komiek van uitzonderlijke klasse. (…) Zelden heeft een theatermaker die belofte zó verschrikkelijk goed waargemaakt!’

NRC Handelsblad (****)

‘De Vlaamse absurdist Wim Helsen is in zijn derde cabaretshow Het uur van de prutser iets gewoner dan gebruikelijk. Maar zijn ongebreidelde fantasie blijft onnavolgbaar. (…) Wim Helsen, die misschien wel de beste acteur onder de huidige cabaretiers is, speelt opnieuw met een dwingend soort allure een programma waarin de fantasie ongebreideld op hol kan slaan. Dat maakt hem, ook in zijn gewonere gedaante, tot een topzot.’

Volkskrant (*****) - Magistrale gekte à la Gummbah

‘En ja hoor : opnieuw speelt Wim Helsen met zijn magistrale gekte de zaal moeiteloos plat. (…) Met zijn debuut Heden Soup! zette de Vlaming in 2003 een nieuwe standaard: intelligent gemaakt, verwarrend cabaret dat niet alleen enorm grappig is, maar ook de fantasie aan alle kanten prikkelt. (…) Zijn karakters lijken zo te zijn weggelopen uit de wereld van Kamagurka of Gummbah. (…) Het spelgemak van Helsen is weer weergaloos. (…) om de haverklap zoekt Helsen het randje op. (…) In zijn derde show vertelt de Vlaamse komiek wederom geen verhaal van a tot z, maar komt hij via vele zijwegen, gekke dansjes en onverwachte invallen tot een apotheose. Er zit een flinke adder onder het gras, waarmee hij eerst het fundament onder zijn voorstelling wegschopt, om zijn verhaal daarna voor een tweede keer volledig onderuit te halen. (…) Eigenlijk zit er niets anders op dan je te laten meeslepen in Helsens unieke universum.’

Telegraaf (****) - Intelligente prutser

‘Bij de man met de absurde humor en de maniakale trekjes is niets wat het lijkt. (…) De Cabaretier draagt een groot geheim met zich mee, en op een onverwacht moment smijt hij dat in het gezicht van zijn publiek, dat juist in een totale staat van ontspanning zat te genieten. De ongemakkelijke stilte die daarop volgt, is fantastisch. Als hij even later de zaken weer omdraait, is de verwarring compleet.

Kortom, zoals Helsen staat te stuiteren op het toneel, zo gaan ook de emoties van het publiek heen en weer. meesterlijk gedaan. Voor zijn eerste programma Heden soup! ontving hij de Neerlands Hoop en zijn tweede Bij mij zijt ge veilig kreeg een nominatie voor de Poelifinario. Het uur van de prutser verdient die ook.

Trouw - ‘Heel langzaam zwelt het licht op het podium aan, een sterk openingsbeeld. (…) Zijn stijl is de gestileerde, gecomponeerde cabaretmonoloog vol absurdistische en fantasierijke zijpaden. (…) In Het uur van de prutser wordt dan misschien geen gevaarlijke gek opgevoerd, je voelt aan alle kanten dat het niet klopt en dat wordt langzaam ontrafeld. Dat kan Helsen als geen ander: de spanning opbouwen en je voortdurend laten twijfelen. (…) Zijn hele presence is losser, maar dat past ook beter bij de iets te joviale grappenmaker die hij speelt.’

GPD - Helsens absurd goede leugens

‘De leugens en verzinsels waarmee hij anderhalf uur zijn publiek heeft overrompeld, zijn immers zo grotesk en idioot, dat er geen enkele geloofwaardigheid aan kan worden gehecht. Zelfs op het moment waarop hij zijn ziel schijnt bloot te geven en de reden voor zijn gekte onthult, manipuleert hij op fenomenale wijze de zaal. Die, volstrekt in de war, de adem inhoudt. (…) De performer Helsen moet worden gezien en beleefd. Absurder theater als Het uur van de prutser zal de komende jaren niet in Nederland en België zijn te zien. (…) Wim Helsen is een fenomeen en absurd goed.’

Metro (****) - Wim Helsen is een geweldige prutser

‘Lol, plezier, lekker ouderwets schuddebuiken bij de derde solovoorstelling van deze overal uitverkopende Belg. (…) Wim Helsen lukt het om anderhalf uur te doen over één enkel sketchje. (…) Schuddebuiken verzekerd.’

De Pers (***)

‘Wim Helsen is een meester in het bespelen van fictieve tegenspelers en daarmee ook van zijn publiek. (…) Zijn verhaal over de Schele Jezus, die hij in een klein kerkje in de Pyreneetjes´ ontmoet, groeit uit tot een ontroerend hoogtepunt.’

Deventer Dagblad (***) - Onheilspellende Helsen is nooit vrijblijvend

‘ZWOLLE - Hij is de nachtmerrie van iedere middenstander. Wie Wim Helsen in zijn derde solo als klant heeft gezien, barricadeert het liefst alle deuren. De veelgeprezen Vlaming is weer in zijn element als zonderlinge zot. Als kind al zei hij dingen die mensen in verwarring brachten. Maar de onhandige stiltes en blikken van onbegrip dompelden hem vervolgens in diepe schaamte. Helsen heeft moeite met gemeenplaatsen maar begint zijn show dapper met: "Och och ... het is wat. Al die problemen in de wereld. En het houdt niet op hè ... " Zijn teksten worden al snel merkwaardiger. In unieke gedachtekronkels neemt hij ons mee naar een volkomen absurd bestaan. Met een bakkerswinkel als dé plek waar het erop aan komt. W"ant bij Helsen is een brood niet zomaar een brood. En de dood is ook in een 'patisserie' nooit ver weg. In deze tragikomische voorstelling wordt de toeschouwer weer op de proef gesteld. Net als in zijn eerdere programma's krijgt de gestoorde man bij Helsen een menselijk gezicht. Hij is aanvankelijk onheilspellend en ongrijpbaar maar komt steeds dichterbij zodat we van hem gaan houden. Hoe uitbundig er ook wordt gelachen in het uitverkochte Odeon, humor is bij Helsen nooit vrijblijvend. De scène waarin hij als kind bevriend wil raken met de beenhouwer is eerder aangrijpend dan komisch. Ook zijn vrolijke dans aan het eind is niet zonder dramatische betekenis. Helsen toont opnieuw als geen ander het minieme verschil tussen de geslaagde en mislukte mens.’

NRC Handelsblad (Henk Van Gelder) - Wim Helsen verdient geen cabaretprijs, vindt hij zelf

‘Wim Helsen is dit jaar de winnaar van de Poelifinario, de belangrijkste cabaretprijs van Nederland. De Vlaamse komiek kreeg de prijs voor zijn programma "Het uur van de prutser" dat door de jury wordt gekenmerkt als "een monument voor het Vlaamse absurdistische theater waarin de verbeelding de macht heeft". Vijf jaar geleden kreeg Helsen voor zijn debuutprogramma "Heden Soup" al de Neerlands Hoop voor de artiest "met het grootste toekomstperspectief'. Deze aanmoedigingsprijs ging ditmaal naar acteur en typeur Alex Klaasen voor zijn solo Eindelijk alleen. 'Het uur van de prutser is Helsens derde programma. Het ging vorig jaar in première en wordt nog dit hele seizoen doorgespeeld. De toeloop is groot. "Tot juni is het overal zo goed als uitverkocht", aldus impresario Harry Kies. De prijs, bestaande uit een fleurig ingelijste spiegel, werd gistermiddag uitgereikt in de Kleine Komedie in Amsterdam. De andere Poelifinario-genomineerden waren Lenette van Dongen, RonaId Goedemondt, Kasper van Kooten, Lebbis en het duo Schudden. "Bij zulke gelegenheden is er altijd een stemmetje in mij dat zegt: gij verdient dat eigenlijk niet", zei Helsen in zijn dankwoord. En na afloop, ter nadere verklaring: "Andere mensen zijn verongelijkt als ze niet krijgen wat ze denken te verdienen, maar bij mij is dat omgekeerd - wat net zo idioot is. Maar ik ben wel blij met de erkenning. Het is ook leuk voor België, want de gemiddelde Belg vindt zoiets belangrijker dan de erkenning die je in eigen land krijgt. Het is toch heel wat als je dit als kleine Belg presteert in Holland." Na zijn huidige tournee gaat Helsen een tv-programma voor de VPRO maken, dat in 2011 wordt uitgezonden. Meer wil hij daar nog niet over zeggen. (ook zijn er aanbiedingen voor nieuwe filmrollen, na zijn succesvolle debuut in de Vlaamse film Dirty mind. "Maar veel verder heb ik nog niet gepland", zegt hij. "Op dit moment is er wat mij betreft nog geen sprake van een nieuwe theatervoorstelling".’